Cihan dar bir kafesmiş, ömrümüz bir ürkek kuş,
Tutasın gelse neyler, her basamak bir yokuş?
Sığınak sanılan yer, ruhu zincire bağlar,
Huzur dediğin ancak sonsuz göklerde çağlar.
Kırıp fani bükümü, süzülmek var mavide;
Kanat açmayan canın gölgesi bile ağlar.
Gürkan KARAÇAM 
Yorum bırakın