Nükleer Eşik Aşılır mı? Bu Bir Silah Meselesi Değil, Sistemin Kendi Kendini Yok Etme Sınavıdır

Bir güç ne zaman nükleer silaha başvurur: Kazanamadığında mı, yoksa sistemi kaybetmeyi göze aldığında mı?

Bu soruya doğrudan ve tartışmaya yer bırakmayacak şekilde cevap vermek gerekir: HAYIR.

Ne ABD ne de İsrail, nükleer silah kullanımını göze alamaz ve bu bir temenni değil, bir güç dengesi yorumu da değil, doğrudan doğruya sistemin kendi mantığına dair bir zorunluluktur çünkü nükleer silah kullanımı, bir düşmanı yok etme aracı değildir; o düşmanla birlikte sistemi de yok etme kararıdır.

Nükleer Silah Neden Kullanılamaz? Çünkü Bu Bir Savaş Kararı Değil, İntihar Kararıdır

Bugün ABD’nin de, İsrail’in de sahip olduğu güç; yalnızca askeri kapasiteden ibaret değildir. Asıl güçleri şuradadır: Küresel finans akışlarını yönetebilmek, uluslararası meşruiyet zeminini kontrol edebilmek ve haklılık anlatısını sürdürebilmek. Dolayısıyla nükleer silah kullanımı bu üç sütunu tek hamlede yıkar çünkü nükleer silah sadece düşmanı değil; onu kullananın meşruiyetini de öldürür ve bu yüzden mesele “vurur mu, vurmaz mı” değildir. Asıl mesele şudur: Vurduğu anda hâlâ lider kalabilir mi? Cevap nettir: KESİNLİKLE HAYIR.

İran’ın Direnci Nükleer Eşiği Tetikler mi?

İran’ın direnmesi, füze kapasitesini sürdürmesi ve hedef vurabilmesi; ABD ve İsrail açısından ciddi bir baskı üretiyor bu doğrudur. Ancak bu baskı, nükleer eşiği tetikleyemez. Aksine, başka bir şeyi tetikler: SİSTEMİN İÇ GERİLİMİNİ. Çünkü burada yaşanan şey bir askeri kriz değil; bir inandırıcılık krizidir ve tarih defaatle bize göstermiştir ki; görece güçlü yapılar, savaş kaybettiklerinde değil; artık herkes onun hikâyesine inanmadığında çözülür ve İran’ın vurabilmesi, bu hikâyeyi her geçen gün biraz daha zayıflatıyor ve tam da bu noktada bir nükleer silah kullanımı, ilizyon da olsa bu hikayeyi tamamen yok eder. Hatırlanacak olursa önce Fransa Cezayir de sonrasında ABD Vietnam da yenilmelerine ve Nükleer güç olmalarına rağmen bu silahları kullanamamıştır. Hep söylediğim bir şey var nükleer güç olmak sizi dağılmaktanda çökmekten de kurtaramaz. Sizi kurtaracak olan milli anlatı ekiplerinizin var olmasıdır yani kognitif koruma ekipleriniz olmalı ve bu bir sisteme dönüştürülerek sürdürülebilir olmalıdır. Nükleer güç korusa sovyetleri korurdu. Hâsılı yeni nesil Dedem Korkut 5.0 misali ekipler nükleer silahlardan çok daha acil ihtiyacımız olan ekiplerdir.

Nükleer Kullanım Ne Yapar? Bir Ülkeyi Değil, Düzeni Yıkar

Nükleer silahın sahaya inmesi durumunda ortaya çıkacak tabloyu açıkça görmek gerekir:

1. Küresel Meşruiyet Anında Çöker

Bugün ABD’nin gücü, yalnızca ordusundan değil; görece “kuralları koyan aktör” olmasından gelir ve nükleer kullanım bu rolü anında yok eder ve şu algıyı üretir: “Kuralları koyan, ilk ihlal eden oldu.” Bu algı bir kez oluştuğunda, hiçbir ittifak bir daha aynı şekilde kalamaz.

2. Zincirleme Nükleerleşme Başlar

Bir kez bu eşik aşılırsa: Bölgesel güçler hızla nükleerleşir ve caydırıcılık mantığı tamamen çöker ve “Sahip olamayanın hayatta kalamayacağı” yeni bir düzen oluşur ki bu da şu anlama gelir ; Nükleer silah kullanımı, nükleer silahların çoğalmasını garanti eder.

3. Ekonomik Sistem Parçalanır

Küresel ekonomi, güven üzerine kurulu bir mimaridir. Nükleer bir saldırı: Enerji hatlarını felç eder, ticaret yollarını durdurur, finans sistemini kilitler ve en önemlisi hiç kimse artık geleceği hesaplayamaz. Sonuçta da küresel ekonomi belirsizlikle değil, öngörülemezlikle çöker.

4. ABD’nin Görece Hegemonik İddiası Sona Erer

ABD bugüne kadar gücünü sadece zor kullanarak değil; “zor kullanma hakkını meşrulaştırarak” sürdürdü. Nükleer silah kullanımı bu meşruiyeti yok eder ve o anda şu soru ortaya çıkar: “Artık lider kim?” Ve bu sorunun cevabı belirsiz kaldığı anda, dünya çok kutuplu değil; çok başlı ve kontrolsüz bir kaosa girer.

Peki Hiç mi Risk Yok?

Kesin bir dille şunu söylemek gerekir: Nükleer silah kullanımı rasyonel bir tercih değildir ama tarih sadece rasyonel aktörlerle yazılmamıştır. Bu yüzden elbette ihtimal sıfır değildir ama bu ihtimal, bir stratejinin sonucu değil; bir akıl tutulmasının ürünü olur.Yani risk şurada; Planlanmış bir nükleer saldırı değil de kontrol kaybı, yanlış hesaplama veya panik refleksi ve bu da şu gerçeği görünür kılar ki; En büyük tehlike güç değildir; gücün kontrolünü kaybetmektir.

Sonuç: Bu Eşik Aşılmaz, Çünkü Aşan Herkes Kaybeder

Bugün İran’ın direnci, ABD ve İsrail’i zorlar, ki zorluyor kesin ama bu zorlama, nükleer seçeneği değil; daha karmaşık, daha çok katmanlı baskı yöntemlerini devreye sokar, ki muhtemeldir. Nükleer silah kullanımı ise savaşı kazandıramaz, düşmanı bitiremez, krizi çözemez fakat şunu yapar: Oyunu bitirir ve oyunun bittiği yerde, kazanan olmaz.

Son Söz

Nükleer silahlar, savaş kazanmak için değil; kullanılmamak üzere var edilmiş araçlardır. Eğer bir gün kullanılırlarsa, bu bir zaferin değil; insanlığın kendi kurduğu düzeni yok etmesinin ilanı olur ve o gün geldiğinde artık şu soru sorulmaz: “Kim kazandı?” Çünkü geriye zaten cevap verecek bir düzen kalmayacaktır.