Ezberci eğitim, bireye düşünmeyi değil, daha önce üretilmiş çözümleri tekrar etmeyi öğretir. Bu sistem, “bildiğini sanan” ama karşılaştığı yeni bir problemde donup kalan zihinler üretir. Başarı hissi verir; yetkinlik kazandırmaz. Asıl tehlike de burada başlar. Bugün karşı karşıya kaldığımız krizlerin çoğu bilgi eksikliğinden değil, düşünce eksikliğinden kaynaklanıyor. Çünkü ezberci eğitim, cevabı öğretir; soruyu sormayı yasaklar.
Ezberci Eğitim Nasıl Çalışır?
Ezberci eğitim, problemi değil çözümü merkeze alır. Öğrenciye yöntem verilir, yöntem sorgulanmaz. Doğru cevap kutsallaştırılır, yanlış düşünme ihtimali bastırılır. Böylece akıl, üretici olmaktan çıkar; uygulayıcıya dönüşür. “Ezber, aklı başkasının düşüncesine kiralamaktır.” Bu yüzden sistem çalışıyor gibi görünür ama kriz anlarında çöker.
Neden Problem Çözdürmez?
Çünkü problem çözmek, hafızayla değil hayal gücüyle yapılır. Ezberci sistem, bireyi belirsizlikten korkar hâle getirir. Oysa gerçek hayat belirsizliktir. Hayat, kitap sonundaki cevap anahtarına benzemez.
Ezberci eğitimle yetişen zihin, yeni bir sorunla karşılaştığında çözüm üretmez; otorite arar.
Bu Sistem Kime Yarar?
Bu sistem, düşünen bireylere değil; itaat eden kalabalıklara ihtiyaç duyan düzenlere yarar. Sorgulamayan zihinler yönetilebilir, yönlendirilebilir ve ikna edilebilir hâle gelir. Bu yüzden ezber, sadece pedagojik bir sorun değil; zihinsel bir güvenlik meselesidir.
“Düşünmeyen zihinler hata yapmaz; sadece tekrar eder.”
Çözüm Nereden Başlar?
Çözüm, daha fazla bilgi yüklemekten değil; düşünme alanı açmaktan başlar. Eğitimin amacı doğru cevabı öğretmek değil, farklı cevaplar üretebilecek zihinler inşa etmek olmalıdır. Hayal gücü serbest bırakılmadan, hiçbir sistem sürdürülebilir değildir.
“Soruyu öğreten toplumlar ilerler, cevabı ezberletenler yerinde sayar.”
Gürkan KARAÇAM 
Yorum bırakın