Yazar: GÜRKAN KARAÇAM

Bazı toplumlar felaketleri gökten bekler, oysa çoğu felaket yerden, hem de kendi ellerinden doğar. Bizim hikâyemiz de böyle.

“İnsan olmak doğuştandır; insan kalmaksa, her gün verilen bir sınavdır.”

Bu sınavı kaybettik. Çünkü vicdanı değil, menfaati ölçü aldık. Yolsuzluk yapanları gökte aradık, oysa onlar bizim yan masamızda yemek yedi, aynı okulda ders gördü, aynı mahallede büyüdü. Bizim alkışlarımızla cesaret buldular.

“Zalim, sadece zulmeden değil; zulme sessiz kalandır.”

Para ve gücü tanrılaştıran bir toplumun, kendi yarattığı tanrılardan şikâyet etmesi ne garip… O mabedin taşlarını biz taşıdık, secdeyi biz öğrettik. Şimdi o tanrılar koltuklara oturunca rahatsız olmamız, marangozun yaptığı sandalyeye küfretmesi gibi.

“Putları kırmak kolaydır; asıl mesele, putları yücelten elleri durdurmaktır.”

Bu iklimde erdemli kalmak, buzullarda gül yetiştirmek kadar zor. Çünkü toprağı biz zehirledik, yağmuru biz çaldık. Yine de hâlâ kendimizi masum ilan edebiliyoruz.

“Kendini temize çıkarmaya çalışan millet, kirini daha da derine iter.”

Siyasette, iş dünyasında, okul sıralarında, hastane koridorlarında, adliye merdivenlerinde, sendika kürsülerinde, hatta sokak köşelerinde… Her yerde aynı virüs: Güç karşısında eğilen omurga.İlmi değil makamı; ahlakı değil mevkii; karakteri değil banka hesabındaki sıfırı ölçü aldık.

“Bir millet, değer terazisini bozdurursa, tartı hep yanlış tartar.”

Mazlumluk iddiasındaki bazıları, zulmün en acımasız yüzüdür. Çünkü mazlumluğu, vicdanın değil; intikamın silahı olarak kullanırlar. Biz bu ülkenin damarlarına virüs sokmadık belki ama, bağışıklığını çökerttik.

“Zulme karşı çıkmayan, zalimin ortağıdır; mazluma sahip çıkmayan, zulmü çoğaltır.”

Ve sonra oturup “Biz nerede yanlış yaptık?” diye soruyoruz. Yanlış yapmadık; yanlışı sistem haline getirdik. Ahlakı lüks, dürüstlüğü enayi işi saydık.

“Bir toplumda dürüstlük küçümseniyorsa, hırsızlık sıradanlaşmıştır.”

Bugün aynaya bakmak cesaret ister. Çünkü o aynada sadece yüzümüzü değil, milletin yarasını göreceğiz. Ve belki de en acı olan, o yarayı açan bıçağın bizde olması.

“Ayna yalan söylemez; yalan söyleyen, aynaya bakmaya cesaret edemeyendir.”

Biz başkalarını suçlayarak vicdanımızı aklamaya çalıştık. Ama suçluyu bulmak kolaydır; asıl mesele suçlunun biz çıkma ihtimalidir.

“Kendi içindeki zalimi susturamayan, başkasındaki zalimi yenemez.”

Belki de soruyu yanlış soruyoruz: “Bizi kim bu hale getirdi?” değil… Asıl soru şu: “Biz, kendimizi bu hale getirmeyi ne zaman kabul ettik?” Ve sevgili okuyucu…

“Bir milletin gerçek kurtuluşu, dış düşmanı yenmesiyle değil, içindeki ihaneti-zalimi yenmesiyle başlar.”

Gürkan KARAÇAM

#zalim #biziz

Kahraman zihinler uyanırsa, maskeler düşer!

Amerika Birleşik Devletleri…

Dünyaya özgürlük ihracı yaptığını iddia eden, fakat arkasında yetim çocuklar, yakılmış topraklar ve parçalanmış milletler bırakan bir küresel aktör. Yüzü gülümseyen bir maske, ardında kanlı bir diş izi… Biz bu maskeyi indirecek cesarete sahip olmalıyız. Çünkü harp, sadece silahla değil, aynı zamanda zihinle de yapılır. Ve Türk milleti; tarihi boyunca akıl, feraset ve sabırla da çok sayıda savaş kazanmış bir millettir. Şimdi sıra, küresel maskeleri düşürmekte!

1. Amerikan Masalının Arka Odası

ABD; demokrasiyi bayrak yapıp yola çıkıyor ama gittiği her coğrafyada diktatörlük tohumları ekiyor. Irak’ta “özgürlük” dediler, çocuklar fosfor bombalarıyla yandı. Suriye’de “insani yardım” dediler, terör gruplarına tırlar dolusu silah gönderdiler. Vietnam’da barış dediler, napalm yağdırdılar. Latin Amerika’da istikrar dediler, darbeleri kurguladılar.

“Sözde özgürlük, fiilen felakettir. Maskenin altı asla gülümsemez!”

Bu çelişkileri, ABD halkının önüne serdiğinizde, Amerikan vicdanında bir çatlama başlar. Çünkü her toplumun kendi içinde bir vicdanlı çekirdeği vardır. Psikolojik harp, bu vicdana dokunma sanatıdır.

2. ABD’nin Psikolojik Harp Açıkları: Kartlar Masaya!

ABD’nin küresel algı gücü üç temel zaaf üzerine kuruludur:

• İkircikli Demokrasi: Bir yandan özgürlük naraları, öte yandan Guantanamo utancı.

• Irkçılık ve Polis Şiddeti: George Floyd’un nefessiz kalan bedeninde tüm dünya nefesini tuttu. Bu Amerika’nın yumuşak karnıdır.

• Gelir Uçurumu ve Sosyal Çöküş: ABD halkı içinde büyük bir “iç düşman” algısı oluşmaya başladı. Zenginlerin devleti oldu artık orası.

“Kibir, zekâsızlığın maskesi; zulüm, güçsüzlüğün itirafıdır.”

3. Psikolojik Harp: Amerika’yı Amerika ile Vurmak

Türkiye, ABD ile doğrudan çatışmadan ama zekâyla yoğrulmuş dolaylı müdahalelerle büyük psikolojik başarılar kazanabilir. Nasıl mı? Perdelenmiş yöntemlerle…

1. Vicdani İfşalar: Amerikan halkının kendi devletine duyduğu hayal kırıklığını derinleştirecek belgeler, raporlar, gerçek hikâyeler… Örneğin: Irak’ta işkence görmüş masum çocukların dramı, Suriyeli kadınların yaşadığı travmalar, Latin Amerika’da darbeler sonrası yaşanan kayıplar…

“Gerçek, ne kadar gizlenirse gizlensin, gözyaşında parlayan bir ayna gibidir.”

2. ABD İçindeki Toplumsal Yaralara Dokunmak:

• Siyahi Amerikalılar

• Yerli Kızılderili toplulukları

• Göçmen karşıtı politikaların mağdurları

• Bitik sağlık sistemi nedeniyle ölen insanlar

Bu grupların sesi olunmalı. Türkiye merkezli STK’lar, medya projeleri ve belgesellerle bu kesimlerin hakikatleri küresel vitrine çıkarılmalı.

“Zayıfın sesi çıkmıyorsa, güçlü değil diktatör vardır!”

3. Alternatif Medya ve Algı Operasyonları:

YouTube, sosyal medya, belgesel platformları… ABD’nin dış politikadaki iki yüzlülüğünü “Batılı dilde” ama doğulu zekâyla anlatan içerikler hazırlanmalı.

“Zihinler ekrandan değil, vicdandan ikna olur.”

4. Küresel “Dostları” Uyandırmak

ABD’nin zayıflığı sadece içindekilerle sınırlı değil. Eski dostları bile artık rüyadan uyanmak üzere. Almanya, Fransa, Japonya gibi müttefikler bile zaman zaman Amerikan tahakkümünden sıkılmış durumda. Türkiye bu ülkelerle stratejik diyaloglarını geliştirerek, “Amerikan vesayetinden bağımsız bir dünya” fikrini beslemelidir.

“Dostluk, eşitlikte büyür; tahakkümde değil.”

5. Türkiye Ne Yapmalı?

1. Akademi ve Entelektüel Cephe:

Üniversitelerimizde Amerikan politikalarının karanlık yüzünü akademik olarak ifşa edecek perdelenmiş kürsüler kurulmalı.

2. Kültürel Diplomasi

Diziler, filmler, kitaplar, tiyatrolar aracılığıyla “gerçek Amerikan hikayeleri” dünya kamuoyuna ulaştırılmalı.

3. Yurtdışı Türk Diasporası

ABD’deki Türk diasporası, Amerikan toplumunun bilinçaltına temas edecek söylem ve girişimlerle desteklenmeli.

4. Sanal Savaş ve Bilgi Operasyonları

Siber dünyanın kurallarını biz koymasak da oyun kuruculukta yer almalıyız. Dijital platformlarda “ABD’nin özgürlük maskesi” adım adım indirilmeli.

SON SÖZ

ABD bir okyanus gibi görünür; güçlü, engin, dokunulmaz, tabi yersen. Ama biz biliyoruz ki, okyanus da bir bardak suyla başlar. Zekâ, strateji, sabır ve vicdanla örülü psikolojik harp yöntemleriyle, devin içindeki çürümeyi ortaya çıkarmak mümkündür.

“Bir yalan ne kadar büyükse, çöküşü de o kadar görkemlidir.”

Ve biz Türk milleti olarak, hakikatin tarafındayız.

“Zulümle abad olanın sonu berbat olur. Biz adaletle zihinlere hükmederiz, sadece maskeler düşünce değil, beraberinde zihinler uyanınca dünya değişir ve artık zihinlere Türk usulü günaydın demenin vakti gelmiştir.”

Gürkan KARAÇAM

#abd #türkiye

“Her yazı bir davettir: Ya aklı teslim almaya, ya aklı devreye sokmaya…”

Michael Rubin imzalı son makale, sadece bir görüş değil, bir cephedir. Bu yazı; fikir kılığına bürünmüş bir psikolojik harp metni, diplomasi kılıfına sokulmuş bir bölme planı, stratejik öngörü değil jeopolitik kehanet oyunudur.

Rubin, Türkiye’ye bakmıyor. Türkiye’yi tasarlıyor. Onun yazdığı bu metin, Washington’da kurgulanan yeni haritanın akıl zemini. Satır aralarında kiminle savaştığını, neyi hedeflediğini çok açık söylüyor ama bunu psikolojik savaş diliyle yapıyor: Yormuyor, yönlendiriyor. Eleştirmiyor, empoze ediyor. Tespit sunmuyor, tehdit inşa ediyor.

1. ERDOĞAN KILIFI ALTINDA TÜRK DEVLETİNİN ÇÖKERTİLMESİ

Rubin’in yazısı, Erdoğan’a değil, Türkiye’nin devlet refleksine yazılmıştır. Hedef Erdoğan değil Türk Milleti ve onun istiklali ve istikbalidir.

• SİHA’lardan,

• F-35 geriliminden,

• HTŞ üzerinden Suriye’deki etkinlikten,

• Hamas ilişkilerinden,

• New York Belediye Başkanı krizinden söz ederken;

aslında tek bir şey söylüyor: “Türkiye kontrolümüz dışına çıktı. Yaptırımla olmazsa, söylemle yıpratacağız.”

Rubin, damat üzerinden savunma sanayiini hedef alıyor. Erdoğan üzerinden milli dış politikayı şeytanlaştırıyor. Hamas üzerinden Türkiye’nin ahlaki üstünlüğünü gölgelemeye çalışıyor. Bu bir analiz değil; itibar suikastıdır.

2. “YUGOSLAVYALAŞTIRMA” TEHDİDİ: SİYASİ DEĞİL, JEOPOLİTİK VİRÜS

“Üniter Türkiye, birleşik Yugoslavya kadar modası geçmiş durumda.”. Michael Rubin

Bu cümle, sadece bir analiz değil, bir virüs enjeksiyonudur. Türkiye’nin üniter yapısını yıkmaya dönük bir algı mermisidir. Burada Rubin’in yaptığı şey çok basit ama tehlikeli:

• Kürt meselesini Filistin’le eşleştirerek meşruiyet zeminini genişletmek,

• Hamas desteğini PKK’ya destek ile denk göstererek Batı’nın müdahalesine kılıf uydurmak,

• Kürt nüfusun çokluğu üzerinden bölünmeyi “kaçınılmaz” göstermeye çalışmak.

“Birleşik bir Türkiye modası geçmiş” cümlesi, sadece bir tahmin değil; bir hedefin seslendirilmesidir.

3. EKONOMİK YIKIM SENARYOSU: MORAL ÇÖKERTME PLANI

Rubin’in yazısında dikkat çeken bir başka unsur ise ekonominin psikolojik harp aracı olarak kullanılmasıdır. Satır aralarına ustaca yerleştirilen ifadelerle:

• “Enflasyon yüksek” diyerek halkın moralini çökertmek,

• “Orta sınıf çöküyor” diyerek umut duygusunu kırmak,

• “Refah seraptır” diyerek devletin başarılarını inkâr ettirmek istiyor.

Amaç kriz göstermek değil, krizi kalıcıymış gibi göstermek. Çünkü kriz, anlatıldıkça büyür. Bu, klasik bir düşük yoğunluklu moral harbi örneğidir.

4. “KÜRT MESELESİ” ÜZERİNDEN DİNAMİTLEME

Rubin’in asıl hedeflerinden biri kalıcı şekilde Kürt-Türk ayrıştırması oluşturmaktır. Burada 3 büyük oyun kuruluyor:

1. Hamas-PKK denklemi kurularak ahlaki çöküntü yaratılmak isteniyor.

2. Kürtler için referandum çağrısı imasıyla bölünme fikri meşrulaştırılmak isteniyor.

3. Silah bırakma sonrası hiçbir şey yapılmayacağı vurgusuyla Türkiye devleti pasif gösteriliyor.

Bu, hem iç barışı dinamitleme hem de dış müdahaleye zemin oluşturma taktiğidir.Yani Rubin, içeride çatışma yaratmak, dışarıda müdahale gerekçesi oluşturmak istemektedir. Bu da klasik bir proxy crisis (vekil kriz) mühendisliğidir.

5. “TÜRKİYE’NİN MARKASI ZEHİRLİ” İFADESİ: ULUSLARARASI SİYASİ TECRİT

Rubin, Türkiye’nin uluslararası ilişkilerde yalnızlaştığını iddia ediyor ama bu yalnızlık iddiasını fırsat olarak değil, tehdit aracı olarak kullanıyor. “Türkiye’yi savunacak bir güç kalmadı” diyerek Türk dış politikasını yalnızlaştırma psikozuna sokmak istiyor. Aslında bu, Batı’dan uzaklaşanı tecrit ederiz mesajıdır. (Batı =ABD+İngiltere+İsrail)

6. ABD NEYİ AMAÇLIYOR?

Rubin’in yazısı şunu ilan ediyor:

1. Türkiye yeni bir güç merkezi olamaz.

2. Müslüman ülkeler adına söz söyleyemez.

3. Kürt meselesini bizim istediğimiz gibi “kontrol” etmezse cezalandırılır.

4. Batı ile uyum yerine özerklik seçerse yalnızlaştırılır.

5. Savunma sanayiiyle güçlenirse durdurulur.

Bu bir strateji değil, bir bildirimdir. Bu yazı, Türkiye’ye soğuk savaşın satırlarıyla atılmış alçak bir kurşundur.

7. TÜRKİYE NE YAPMALI?

“Vatan sadece sınırlarla değil, zihinlerle korunur.”

1. Milli Psikolojik Harp Başkanlığı kurulmalı. TSK, MİT, RTÜK, üniversiteler ve medya koordinasyonunda kurumsal psikolojik harp yapısı oluşturulmalı.

2. Kriz Anlatısı Karşıtı Medya Ağı kurulmalı. Uluslararası medyada çıkan her Türkiye karşıtı içerik, anında analiz edilip karşı söylemle yayılmalı.

3. Küresel Algı Haritası çıkartılmalı. Türkiye’nin hangi ülkede nasıl algılandığına dair dinamik bir istihbarat haritası oluşturulmalı.

4. Türk Enformasyon Kuvvetleri oluşturulmalı. Siber vatanın kontrolü için devlete bağlı, yapay zekâ destekli, içerik üreten profesyonel dijital ekip kurulmalı.

5. “Türkiye Modeli” Doktrini ilan edilmeli. Türkiye’nin hem Batı hem Doğu’ya alternatif üretebilen bir siyasi-ekonomik-model kurduğu vurgulanmalı.

6. Jeopolitik Şok Dayanıklılığı Planı hazırlanmalı. Dış krizlere karşı halkı bilinçlendiren, dirençli hale getiren milli eğitim, medya ve ekonomi politikaları kurgulanmalı.

7. Milli Stratejik Akademi kurulmalı. Harvard, RAND, CFR seviyesinin üstünde, Türk milliyetçiliği perspektifinden küresel analizler yapan düşünce yapısı tesis edilmeli.

SON SÖZ

“Bizi biz yapan toprak değil; akıl, birlik ve dirençtir. Haritayı kim çizerse çizsin, millet yürümeye kararlıysa, çizgiler anlamını yitirir.”

Michael Rubin’in yazısı, bir zihin işgalidir. Biz ise zihnimizi tahkim ettiğimizde, Rubingillerin kalemleri kırılır, senaryoları çöker.

Artık savaş, cephede değil satır aralarında; mühimmat, tank değil algıdır. Ama şunu unutmayalım:

“Bir karanlık kalem, bir milletin uyanışına sebep olabilir.”

Ve bu uyanışın adı, Türkiye’nin stratejik zekâsıdır.

Gürkan KARAÇAM

#rubinbizseniüzeriz #türkiye

“Bazen konuşmamak, bağırmaktan daha etkilidir. Ama her suskunluk strateji değildir; bazıları da korkudan susar.”

Dünya, bağıranların değil; bağıranı izleyip yönlendirenlerin hakimiyetindedir.Bu gerçeği en iyi bilenlerden biri de İngiltere’dir.Yanlış anlamayın bu yazıda İngiltere’yi övmek yok. Aksine, onun gizli yöntemlerini deşifre etmek ve bu yöntemlerin bir imparatorluğun kalıntılarını nasıl ayakta tuttuğunu ifşa etmek var.

“Her imparatorluk çöker; ama bazıları önce susar, sonra yıkılır.”

İngiliz Usulü Sessizlik: Savaşmadan Savaşmak

İngiltere krizle karşılaştığında yüksek sesle değil, derin bir sessizlikle cevap verir. Ama bu sessizlik, pasiflik değil, stratejik bir kalkandır. Özellikle büyük skandallarda önce kendisi konuşur. İtiraf eder. Ama dikkat: Gerçeği değil, anlatısını sunar.

“İtiraf, eğer zamanlaması doğruysa, bir savunma değil; bir taarruzdur.”

Stratejik Kabullenme: Skandalı Susturmanın İngiliz Yolu

İngiltere’de bir skandal mı patlayacak?MI6 notunu çoktan almıştır. Downing Street açıklamasını hazırlamıştır. BBC hangi tonda haber vereceğini planlamıştır. Çünkü kriz, İngiltere için bir rezalet değil; hikâye yazma fırsatıdır. Bu taktikle kitleleri yönlendirir, suçluyu kendisi seçer, hedefi kendisi gösterir.

Örnek 1: Anthony Blunt – Kraliyet Casusu

Sovyetler için çalışan Kraliyet mensubu Blunt ortaya çıktığında, İngiltere ne yaptı? Skandalı inkâr etmedi. Tersine, Başbakan Thatcher doğrudan açıklama yaptı: “Blunt, ihanet etti. Gereken yapılacak.” Ama Blunt yargılanmadı. Kamuya açık linç yaşanmadı. Olay soğutuldu ve İngiltere, “şeffaf devlet” rolüyle krizden takdirle çıktı.

“Gerçeği ilk kabul eden, suçlu değil; yönetici gibi görünür.”

Örnek 2: Jimmy Savile – BBC’nin Karartamadığı Gerçek

Onlarca çocuğa istismarda bulunmuş bir medya figürü: Jimmy Savile. BBC’nin uzun yıllar sustuğu, sakladığı bir suç. Ama gerçekler patlamak üzereyken, İngiliz devleti hemen vitesi değiştirdi:

– Raporlar yayınlandı,

– Özürler dilendi,

– Belgeseller yapıldı,

– Konu “hesaplaşma kültürü”ne çekildi.

Sonuç? Kriz derinleşmeden kontrol edildi. İngiltere bir skandalla batmadı. Çünkü skandalı kendisi yönetti.

“Skandalın sahibini belirlersen, yargıyı da, gündemi de sen yönetirsin.”

Ama Dikkat! Bu Sessizlik Sonsuza Kadar Sürmez

İngiltere, bugün hala küresel medyada, akademide, diplomatik masalarda etkinse, bunun sebebi zekâ değil sadece; algı yönetiminde ilk davranmasıdır. Ama bu taktik sonsuz değildir. Sessizlik sürekli tekrarlanırsa, halklar ses ister. Ön alma sürekli kullanılırsa, krizlerin dozu artar. Bugün İngiltere’nin en büyük zafiyeti de budur: Gerçek bir öfkeyle değil, yönetilmiş bir kabulle hareket etmesi.

“Sessizlikle kurulan kaleler, halk susmadığında çöker.”

Türkiye Ne Yapmalı?

Türkiye, psikolojik harp alanında artık sadece savunmada kalamaz. Sevgili okuyucu, şimdi stratejik düşünme zamanı. İngiltere’nin yöntemleri birer taktik kılavuzuysa, bizim için de birer uyanış sinyalidir.

Türkiye için 5 Stratejik Ders

1. Sessizliği okumayı öğren: Düşman konuşmadığında neden sustuğunu analiz et. Çünkü bazı suskunluklar, en büyük hazırlığın işaretidir.

2. Kriz çıkmadan önce kendi hikâyeni yaz: Başına gelmesi muhtemel her skandal için önceden kamuoyu planı yap. Gerçeği saklama, doğru dille aktar.

3. Kendi medyanda bağımsız strateji birimi kur: Her bilgi, yönlendirilmişse silahtır.Bilgiyle değil, anlatıyla savaşıyoruz. Türkiye anlatıyı yöneten ülke olmalı.

4. Devlet hafızasını güncelle: Geçmiş krizleri teknik değil; psikolojik harp bağlamında analiz et. Ders çıkar, model üret.

5. Uluslararası arenada kendi kriz terminolojini oluştur: İngilizce terminolojiyle dünyaya seslenirsen, onların algısında boğulursun.Kendi kavramlarınla anlat, kendi kelimelerinle yön ver.

İmparatorluklar Sessizlikle Devrilir

İngiltere hâlâ güçlü görünüyor olabilir. Ama bu güç, sessizliğin içindeki kırılganlıkla kuşatılmıştır. Bir ülkenin asıl gücü, kriz çıktığında değil; kriz çıkmadan önce yaptığı hazırlıktadır ve şunu unutma: “Her sessizlik bir strateji değildir ve bazıları sessizce çözülürken bazıları sessizce çöker.”

Türkiye bu çağda bağırarak değil, stratejik sessizlikle, ön alarak ve kendi anlatısını kurarak ayakta kalabilir. Yoksa başkasının yazdığı hikâyede sadece figüran oluruz. Şimdi karar zamanı: Susacak mıyız, yoksa sessizliği yöneten biz mi olacağız?

Gürkan KARAÇAM

#ingiltere #türkiye

“Açık konuşanlar tartışılır, şifreyle konuşanlar sorgulanamaz ve bu zihin mühendislerinin ilk düsturudur.”

Dünya sandığınız gibi değil. Hiçbir şey göründüğü kadar basit, hiçbir güç olduğu kadar şeffaf değildir. Modern çağın savaşları artık tankla tüfekle değil; bilgiyle, algıyla ve zihinlerle yapılıyor. Bu savaşın sessiz ama en tehlikeli silahı ise: Kriptoloji.

Birçok kişi kriptolojiyi sadece askeri şifreleme olarak bilir. Oysa bu bilim dalı, sadece mesajları gizlemez; aynı zamanda toplumları gizli mesajlarla yönlendirmenin, korkutmanın, kitleleri efsanelerle kuşatmanın adıdır. Kriptoloji bir bilim olduğu kadar, bir sanat, bir silah ve bir zihin kontrol aracıdır.

Zihinlere Atılan Şifreli Kurşunlar

Modern psikolojik harp, düşmanı doğrudan vurmaz; ona kendini vurdurur. İşte bu noktada devreye kriptoloji girer. Görünmez, ama her yerdedir. Filmlerde, reklamlarda, dizilerde, eğitimde, paranın üstünde, bir liderin ceketinin cebinde bile…

“Kitleler, sembollerle düşünür, şifrelerle yönlendirilir ve bu gizli servislerin ezberidir.”

Amerikan dolarının üzerindeki “piramit” ya da “all seeing eye” (her şeyi gören göz) gibi semboller, kriptolojinin sadece istihbarat servislerinde değil, ekonominin kendisinde bile nasıl kullanıldığını gösterir. Çünkü bilinçaltı mesaj, doğrudan kullanılan sözlerden daha güçlüdür. Bilinçli mesaj sorgulanır, şifreli mesaj “hissiyat” oluşturur. Hisse nüfuz eden şey ise gerçeği ezer.

Psikolojik Harpte Kriptolojinin Rolü

Şifreli belgeler, çözülemeyen mesajlar, kayıp semboller, gizemli haritalar… Tüm bunlar sadece Indiana Jones filmlerine ait değildir. Gerçek dünyada bu unsurlar bir milleti yönlendirmek, başka bir milleti itibarsızlaştırmak, bir lidere tapınma algısı oluşturmak gibi çok kritik işlevlere sahiptir.

“Gerçek öldürülmez, gömülür. Üzerine kriptolojik taşlar dizilir ve bu zihin savaşçılarının mezar taşıdır.”

Bir ülkeyi yıkmak için önce gerçekle bağını koparmak, sonra ona yeni bir “anlam haritası” yüklemek gerekir. Bu da şifreli anlatımlarla, sembollerle, çift anlamlı mesajlarla mümkündür. Zihin, anlayamadığı şeyi kutsar ya da korkar. Korkan, sorgulamaz. Sorgulamayan, teslim olur.

Gizemin Gücü: Şifrenin Şanı

Gizemin olduğu yerde zihin teslim olur. Çünkü insan merak eder, ama anlamlandıramadığı şeyi ya şeytanlaştırır ya da kutsallaştırır. Bu nedenle tarihin en büyük güçleri, hep bir gizem perdesi arkasından konuşmuştur. Tapınak Şövalyeleri, Masonik yapılar, gizli topluluklar hep kriptolojiyi bir güç aracı olarak kullanmıştır.

“Şifre, görünmeyeni gizlemez. Görünenin içini boşaltır ve bu ezoterik algı mühendisliği ilkesidir.”

Bugün medya, eğitim sistemleri, dijital platformlar bile şifreli mesajlarla doludur. Bilgisayar kodlarının ötesinde, algı kodları iş başındadır.

Algı Şifreleri ve Toplum Kodlaması

Nasıl mı?

• Bir çocuk dizisinde araya sıkıştırılmış bir sembol.

• Pop müzik klibinde anlık gösterilen bir figür.

• Sosyal medya fenomenlerinin sürekli kullandığı el işaretleri.

• Gündem değiştiğinde ortaya çıkan “şifreli belgeler”…

Bunlar rastlantı değildir. Bunlar kriptolojik manipülasyonun yeni nesil versiyonlarıdır.

“Bir mesajı açıkça verirsen bilgi olur, gizlersen inanç olur ve bu post-modern istihbarat sanatıdır.”

Toplumlar artık inançlarını bilgiyle değil, gizlenmiş bilgilerle kuruyor. “Kayıp belge”, “sızan rapor”, “gizli toplantı” gibi kavramlar halkın zihin dünyasında büyük algı sarsıntıları yaratıyor. Çünkü gizemli olan etkileyicidir, hatta “gerçek dışı olsa bile” daha çok inanılır.

Kriptoloji ile Yönetilen Korkular

Kriptoloji sadece bilgi gizlemez. Aynı zamanda korku inşa eder. Çünkü çözülemeyen mesaj, insanda “acaba ne kaçırıyorum” hissi yaratır. Bu hissiyat, zamanla bir paranoyaya ve kontrol duygusuna dönüşür.

“En büyük şifre, hiçbir şifrenin olmadığını düşündürmektir ve bu sessiz stratejistlerin oyunudur.”

Psikolojik harpte en sık kullanılan taktiklerden biri de düşmanın içine şüphe tohumları ekmektir. “Aramızda bir köstebek var ama kim?” Bu cümle bir kurşundan daha etkili olabilir. Çünkü güvensizlik, birliğin ölümüdür.

Perde Arkasını Görenler: Yeni Nesil Harpçılar

Gelecekteki savaşların kahramanları artık sadece özel kuvvetler değil. Zihin mühendisleri, dil kodlayıcıları, sembol analizcileri, algoritma casusları… Bunlar yeni çağın istihbaratçılarıdır. Bunlar, şifreyle düşünen ve gizemle yönetenlerdir.

“Savaş cephede kazanılmaz, zihinlerde başlatılır ve bu zaman ötesi stratejisidir.”

Görenle Bakan Aynı Değildir

Sevgili okuyucu, dünya artık görenlerle bakanlar arasında ikiye ayrılıyor. Bize gösterileni izleyenler ile, gösterilmeyeni sorgulayanlar arasında.

Kriptoloji sadece bir şifre değil, gizemin içine gizlenmiş bir dünya düzenidir. Bir televizyon dizisindeki üç saniyelik simge, bazen üç yıllık bir algı operasyonunun parçası olabilir. Unutma: “Bazı gerçekler açıkça yalanlanır, bazı yalanlar şifreyle kutsanır ve bu sistemin iç sesidir.”

Bugün her şey açık gibi görünse de, esas savaş perde arkasında ve sessizce yürütülüyor. Ve bu savaşın en keskin kılıcı kriptolojidir; görünmez ama vurucudur. Sorgulamazsan, yönlendirilirsin. Görmezsen, yönetilirsin. Şimdi sor: Gerçekten sen mi karar veriyorsun? Yoksa biri çoktan kararını sembollerle, şifrelerle, kelimelerin altına gizleyerek verdi mi?

Kod çözülemediği sürece, zincir görünmezdir.

Gürkan KARAÇAM

#kriptoloji #türkiye #psikolojikharp

“Coğrafya kaderse, Fergana kaderin ta kendisidir.Ve her kader, ya yazılır ya yazdırılır.”

Yeryüzünde öyle yerler vardır ki; haritada küçük görünür ama haritasız kalmış büyük hesapların merkezidir. Sınır gibi görünen çizgiler aslında hançerdir. Vadiler ise sadece doğanın eseri değil, insan eliyle kurulmuş geleceğin anahtarıdır.

Fergana Vadisi tam da böyle bir yerdir: Bir jeopolitik laboratuvar, bir etnik mayın tarlası, bir su diplomasisi arenası, bir istihbarat çarpışma noktası, bir Türk kardeşliğinin ve Sünni inancın test alanı.

FERGANA’NIN GİZLİ MİMARI: STALİN VE SOVYET ZİHNİYETİ

Bugün Fergana’daki krizler tesadüf değil, bir mühendislik harikası(!)’nın eseridir. Sovyet lideri Stalin (ateşi bol olsun), Türkistan coğrafyasını kasıtlı olarak parçaladı. Türk boylarını kendi devletlerine değil, yapay sınır devletçiklerine hapsetti. Ortaya çıkan tablo: Tacik sınırı içinde Özbek köyü, Kırgız toprağında Tacik kasabası, Özbek topraklarında Kırgız mezrası…

“Bir milleti parçalamak istiyorsan, önce haritasını karıştır.”

Sonuç olarak fergana’da sınırlar kâğıda değil, fitneye göre çizildi.

SUYUN ÜZERİNDE SAVAŞ: DAMLAYA DAMLAYA KRİZ OLUR

Fergana’daki vadilerden akan her su, üç devletin kaderini değiştiriyor. Kırgızistan, suyun doğduğu yer.Tacikistan, dağlardan gelen akışı kontrol ediyor. Özbekistan ise, tarımı ve sanayisi için suya bağımlı. Bu yüzden her yaz, su barajı krizi yaşanıyor. Baraj kapakları, diplomatik pazarlıklar kadar tehlikeli.

“Orta Asya’da petrol değil, su kan akıtır.”

FERGANA’DA GÖLGE SAVAŞ: CIA, FSB, MOSSAD, MI6, MSS SAHADA

Fergana Vadisi, sadece üç ülkenin değil, beş büyük gücün gizli ajandasına yazılmıştır. CIA, radikal İslamcı grupları kullanarak Çin ve Rusya’yı çevrelemeye çalışıyor. FSB, eski Sovyet nüfuz alanını korumak için her sokağı izliyor. MOSSAD, Orta Asya’daki Türk-İslam uyanışını “sessizce izliyor”. Mİ6, İngiliz derin devletinin Asya içlerine uzanan en ince parmaklarıyla var. Çin’in MSS’i, Uygurların etkisini sınırlamak ve “Bir Kuşak Bir Yol” güvenliğini sağlamak için etkin.

Fergana’da istihbarat sadece bilgi toplamaz. Toplum mühendisliği yapar. Yani orada savaş yoksa da savaş var gibidir.

ASKERİ GERÇEKLİK: HER AN PATLAYABİLECEK BİR SİS BOMBASI

Fergana’da sınır muhafızları, silahlı çobanlar, devriye dronları, askeri gözlem kuleleri artık rutin. 2021’de Kırgızistan ile Tacikistan arasında çıkan çatışmada 40’dan fazla kişi öldü. Sebepler:Su kanalı,Telefon direği,Haritada olmayan bir patika.

“Kriz çıkarmak için artık düşman gerekmez, sadece sınır yeter.”

Vadideki ordu konuşlanmaları, ısınan bir barut fıçısının üzerinde oturan üç lider demektir.

SOSYAL DOKU: Soy -Din KARDEŞLERİNİN ARASINA SOKULAN SINIRLAR

Fergana Vadisi’nde insanlar evli, akraba, aynı dili konuşuyor. Ama farklı bayraklara bakıyorlar.Tacik bir aile, Özbek köyünde yaşıyor ama çocuklarını Kırgızistan’a gönderiyor. Kırgız bir çiftçi, Tacik topraklarında çalışıyor ama her an sınır dışı edilebilir. Özbek gençler, etnik baskı nedeniyle “biz burada yabancıyız” diyor. Bu vadide devlet sınırı ile insan sınırı farklıdır. Bu da etnik gerilimi artırıyor, içe kapanmayı körüklüyor. (Özbek-Kırgız Türk, Tacikler Sünni, ama herkes ben farklıyım diyor işte emperyalizm.)

“Sınır çizgisi haritadaysa, çözüm çizgisi yürekte olmalı.”

EKONOMİK GERİLİM: BÖL, YOK ET, YATIRIM YAPMA

Fergana Vadisi, Orta Asya’nın kalbi, Batı Türkistan’daki ilk Türk yerlesım yeri ama damarları tıkanmış. Ortak ekonomi politikası yok. Sınır geçişleri engelli, ticaret kısıtlı. Kırsal yoksulluk yüksek, genç işsizlik patlamış. Ve radikalizm bu ortamda yeşeriyor. Her krizden sonra dış yatırımcı çekiliyor, bölge kendi içine kapanıyor. Bu da iç gerilimleri döngüsel hale getiriyor.

TÜRKİYE NE YAPMALI? KONUŞMAK YETMEZ, SAHAYA İNME ZAMANI

Türkiye, artık Fergana’da sadece “kardeş ülke” değil, kader ortağı olduğunu göstermelidir.Yapılması gerekenler:

1. Türk Devletleri Ortak Su Komisyonu kurulmalı ve Sünnilik üzerinden Taciklerle bağ güçlendirilmeli. Su paylaşımı teknik ve adil şekilde düzenlenmeli.

2. Fergana Barış Diplomasisi Programı başlatılmalı. Genç liderler, akademisyenler, yerel kanaat önderleri İstanbul’da eğitilmeli.

3. İstihbarat İşbirliği Platformu devreye girmeli.Terör, kaçakçılık, radikalleşme konusunda anlık bilgi paylaşımı yapılmalı.

4. Orta Asya Kalkınma Ajansı adıyla Türk sermayesi bölgeye yönlendirilmeli.Tarım, su teknolojileri ve lojistik alanlarında yatırımlar hızlandırılmalı.

5. Ortak Tarih Anlatısı oluşturulmalı. Ortak ders kitapları, belgeseller ve Fergana’nın Türk Dünyası’ndaki yeri vurgulanmalı ve özellikle Taciklerle mezhep birliği öne çıkarılmalıdır.

“Kardeşlik çağrısı yapılmaz, yaşanır. Ve sahada kardeş gibi davranmayan, kürsüde konuşmasın.”

FERGANA’YI KAZANAN, ORTA ASYA’nın KALBİNİ KAZANIR

Fergana Vadisi, sadece üç ülkenin değil, tüm Türk Dünyası’nın ve Sünnî İslamın vicdan testidir. Burada barışı sağlayan Türk milleti, dünya politikasında yeni bir paradigma kurar. Yok sayan ise geleceğini gömlek cebinde taşır ve her an düşürmeye mahkûmdur.

“Fergana bir vadi değil, Türk milletinin ve Sünni İslam’ın aynasıdır ve bu aynaya bakmadan geleceğimizi çizemeyiz.”

Ve unutmayın: Haritalar devletleri gösterir. Vadiler ise kardeşliği…

Gürkan KARAÇAM

#fergana #türkiye

“İnsan zihinle fethedilir, millet çekirdekten çürütülür.”

Eskiden savaş cephedeydi.Şimdi savaş zihinde. Eskiden tank sesleriyle yıkılırdı şehirler. Şimdi TikTok melodileriyle çöküyor bilinçler. Biz hâlâ sınırlarımızı savunuyoruz, ama düşman sınır değil zihin fethediyor. Peki neden? Çünkü bir milletin kalbine değil, çekirdeğine sızmak daha kolay.

Çekirdek Nedir?

Çekirdek, bir milletin en derin yeridir. İnançtır. Kimliktir. Aidiyettir. Hafızadır. Ahlaktır.

“İnsanı insan yapan neyse, milleti millet yapan da odur. İşte orası çekirdektir.”

Ve işte psikolojik harp, artık o çekirdeğe mayın döşüyor.

Çekirdek Teorisi Ne Diyor?

Yeni nesil psikolojik harp, milletlerin özünü hedef alıyor. Kabukla uğraşmıyor. Direkt çekirdeği çürütüyor. Çünkü:“Kabuğu sağlam olan ama çekirdeği çürük bir toplum, iflah olmaz.”

Operasyonlar artık kılıksız: Bir influencer, 3 saniyede bir dini değeri aşağılıyor. Bir dizi karakteri, tarihi figürleri tiye alıyor. Bir algoritma, ırksızlaştırılmış, cinsiyetsizleştirilmiş kimlikleri pompalıyor. Bir okul kitabı, tarihten soyutlanmış bir gençlik yetiştiriyor. Ve en acısı? “Zehirlenmiş zihinler, zehri içtiklerinin farkında değil.”

Peki biz ne yapıyoruz?

Savunuyoruz. Sadece savunuyoruz. Ama: “Sürekli savunmada kalan milletler, sonunda esir düşer.” İşte bu yüzden…Türkiye, artık sadece hedef olmamalı. Teori üretmeli. Ve işte burada devreye giriyor:“Çekirdek Teorisi”, Türk aklının küresel zihin savaşına cevabı.

Bu Teori Neyi Hedefliyor?

Toplumların zihinsel savunma hatlarını yeniden inşa etmek. Gençliği “trend”lerle değil, hakikatle kodlamak. Eğitimden medyaya, sanattan siyasete her alanda çekirdek koruma protokolü başlatmak.Ve hepsinden önemlisi: Türkiye’yi teori üreten bir psikolojik harp devleti haline getirmek.

Amerika Hollywood’la, İngiltere BBC ile, Çin TikTok’la savaş açtı. Biz ise hâlâ ekranın karşısındaki çocuklarımıza “cep telefonunu fazla kullanma” diyoruz. Yetmez sevgili okuyucu! Artık oyunu değiştirmek zorundayız. Artık biz yazmalıyız teorileri, biz kurmalıyız sistemleri, biz kodlamalıyız zihinleri.

“Bir milletin zekâsı tankla değil, teoriyle ölçülür.”

Çekirdek Teorisi ile Türkiye ilk kez bir zihin savaşı teorisi ortaya koyuyor. Yerli. Milli. Sarsıcı. Düşmanı tam kalbinden vuracak nitelikte. Ve bu bir teklif değil, bir medeniyet savunmasıdır.

Son Söz

“Kalbi fethedilmemiş hiçbir coğrafya tam fethedilmiş değildir ve bir neslin zihnine kazıdığın bir cümle, bin silahlı askerden daha güçlüdür, dahası tarihi yazmak için toprak değil, zihin fethetmek gerekir.”

Çağrımdır!

Türkiye Cumhuriyeti; 21. yüzyılda sadece savunma sanayii değil, zihin savunma sanayii de kurmalıdır. Çekirdek Teorisi bu yolda bir başlangıçtır. Bir fikrin silaha dönüştüğü, bir teorinin kaleye dönüştüğü yerdir.

“Zihinlerini koruyamayanlar, devleti koruyamaz.”

Gürkan KARAÇAM

#türkiye #taaruzageçiyor

“Beden bir alettir; ama onu kullananın kim olduğunu bilmeyen, sadece ses çıkarır, müzik yapamaz.”

Yakın dövüş sporları… Dışarıdan bakıldığında kasların dansı, reflekslerin savaşı gibi görünür. Oysa bu disiplinlerin en derin hakikati yumruktan çok düşüncede, tekmeden çok sezgide gizlidir. Bir müsabaka başlamadan çok önce, savaş zihinle kazanılır ya da kaybedilir. İşte tam da burada parapsikoloji devreye girer: Görünmeyenin bilgisiyle, görünene yön vermek…

Yenilmezlik Kendini Bilmekle Başlar

Bruce Lee’nin dediği gibi, “Yenilgi, sadece bir algı halinden ibarettir. Yenilgiyi bir gerçeklik olarak kabullenmediği sürece, kimse gerçekten yenilmiş sayılmaz.” Yakın dövüş, yalnızca rakibe karşı bir üstünlük sağlama sanatı değil, en karanlık yanlarımızla yüzleşme ve onları disipline etme yolculuğudur.

Parapsikolojinin “duyular dışı algı”, “psişik etki”, “niyet gücü” gibi kavramları; bu savaşın sessiz silahlarıdır.

“Rakibini alt etmeden önce, kendi korkunu yenmelisin.”

Çünkü bir dövüşçü, ilk darbeyi rakibine değil, kendi içindeki şüpheye indirir.

Bedenin Hafızası, Zihnin Geleceğidir

Modern bilimin açıklamakta zorlandığı şeylerden biri de budur: Tecrübenin bilinçaltına kodlanması. Bazı dövüşçüler vardır, görmeden hisseder, düşünmeden hareket eder. Bu bir teknik değil, bir sezgi meselesidir. İşte o noktada parapsikoloji; bilincin, zamanın ve mekânın ötesindeki etkisini açıklar.

“Zihin, henüz olmayanı hisseder; beden sadece yetişmeye çalışır.”

Bu yüzden ustalar, ‘önce zihnini eğit’ derler, ‘sonra yumruğunu’.

Psişik Enerji: Yumruğun Ardındaki Güç

Japon dövüş sanatlarında “ki” ya da Çin’de “chi” olarak bilinen yaşam enerjisi; yalnızca mitolojik bir unsur değildir. Parapsikolojideki telekinezi ya da psişik alan etkileşimleriyle benzerlik gösterir. Gerçek bir dövüşçü, darbesine ruhunu da katar. Ve bu, sadece fiziksel bir çarpışma değil; frekansların, niyetlerin, bilinçlerin çarpışmasıdır.

“Yumruk atarken düşüncen nerede duruyorsa, kuvvetin de oraya odaklanır.”

O yüzden yumruğunu değil, niyetini sertleştir.

Ruhsal Savunma: Duyguların Zırhı

Yakın dövüş ustaları, sadece fiziksel olarak güçlü değil; duygusal olarak da dayanıklıdır. Düşmanının kışkırtmasına kapılmayan, hakareti bir strateji doğrultusunda yutkunan, öfkesini kontrol eden savaşçılar… İşte parapsikolojideki “ruh enerjisi koruması” ya da “duygusal alan kalkanı” gibi kavramlar burada ete kemiğe bürünür.

“Sana söyleneni değil, sende harekete geçeni izle.”

Çünkü gerçek saldırı, önce ruhunu çürütmek ister.

Zihin Okumak: Sezgisel Savunmanın Sanatı

Her dövüşçü bir parça ‘okuyucudur’. Rakibin nefes alışından niyetini çözen, göz hareketinden tekniği sezebilen… Bu yetenek sadece pratik değil; sezgisel alanla kurulan psişik bağın bir sonucudur.

“Rakibini izleme, onun seni nasıl izlediğine odaklan.”

Zira çoğu zaman, ilk saldırı gözle değil, dikkatle yapılır.

Dövüş Sanatı Bir Spor Değil, Bir Uyanış Biçimidir

Yakın dövüş, aslında görünmeyeni görünür kılan bir öğretidir. Zihniyle bedenini hizaya sokamayan, rakibiyle değil; kendi gölgesiyle dövüşür. Parapsikoloji bu alanı süsleyen değil, bu alandaki görünmeyen aklı temsil eder.

“Zafer, son darbede değil; ilk fark ediştedir.”

Ve gerçek ustalık, yumruk atmadan savaşı bitirebilmektir.

Son söz yerine:

“Kendini bilenin rakibi yoktur, kendini aşan zaten kazanmıştır.”

Bu yazımı sadece bir dövüş yazısı olarak değil, bir zihin haritası olarak okuyun. Çünkü gerçek yakın dövüş; senin sana attığın ilk yumrukla başlar.

Dipnot: Zaman zaman “bu kadar farklı alanlarda nasıl bilgi sahibi olabiliyorsunuz?” şeklinde sorular alıyorum. Aslında bu sorunun cevabı, yılların emeğinde saklı. Eğitim Fakültesi ve Hukuk Fakültesi mezunuyum. Ulusal güvenlik, istihbarat ve strateji alanlarında sertifikalı eğitimler aldım, çok okuyorum ve kitaplar yazmaya devam ediyorum. Dahası yakın dövüş sporlarına 12 yılımı verdim; farklı disiplinlerde eğitim alarak birden fazla siyah kuşak sahibi oldum. Bilgiye duyulan saygı azaldığında, emeğin kıymeti de çoğu zaman göz ardı ediliyor. Oysa ben, öğrenmeyi bir merak değil, bir sorumluluk olarak görüyorum. Bu yüzden her alanda değil; dokunduğum her alanda derinleşmeye çalışıyorum.

Gürkan Karaçam

#yakındovüş #parapsikoloji #türkiye

“Evliyanın kerameti, görünenin ardındaki hakikatin sesidir.”

Bazı hikâyeler vardır, masal sanırsın; ama içinde öyle sırlar gizlidir ki, akıl sanrıyla ruh hakikat arasında kalır. Anadolu’nun dağ köylerinden şehir merkezlerine uzanan o efsaneler zincirinde bir “sır” fısıldanır hep kulağımıza: Evliya kerametleri.

Peki bu kerametler sadece inanç dünyasının romantik tezahürleri midir, yoksa fark edilmemiş bir parapsikolojik alanın kodları mıdır?

Bir Evliya Geçer Bu Sokaktan…

Dedem anlatırdı: “Bir gün kasabaya bir garip geldi. Ne konuşur, ne gülermiş. Ama biri derdini söylese, daha bitirmeden cevabı hazırmış. Bir gün yağmur yağdırmış, bir gün kuruyu yeşertmiş.” İşte bu tür anlatılar, Anadolu’nun her köşesinde karşımıza çıkar. Kimimiz dua der geçeriz, kimimiz “tasavvuf” deyip saygıyla susarız. Ama gel gör ki bu anlatıların satır aralarında parapsikolojinin en temel kavramlarına göz kırpan bir zihin gücü var.

Psişik Güç mü, İlahi Hediye mi?

Bugün parapsikoloji literatüründe yer alan pek çok kavram; telepati, prekognisyon, psişik sezgi, aura okuma, uzaktan etkileşim gibi, halk arasında “keramet” olarak adlandırılmıştır. Ve çoğu evliya menkıbesinde bunların deneyimsel karşılığı bulunur:

Birinin kalbinden geçen düşünceyi bilme; Telepati.

Henüz olmamış bir olayı haber verme ; Geleceği görme (prekognisyon).

Eliyle dokunmadan iyileştirme ; Enerji aktarımı.

Birini uyurken yönlendirme ; Zihin telkini.

Bu noktada sormamız gereken soru şudur: Evliyaların kerameti, İlahi bir kudretin iz düşümü mü, yoksa insan zihninin çözülememiş yüksek frekansları mı?

Gizli Kodlar: Menkıbelerin Alt Metinleri

Her menkıbede bir şifre vardır. Bazı evliyalar sudan ateşe geçmiş, bazıları aynı anda iki şehirde birden görünmüştür. Bu olaylar ya sembolik anlatımlardır ya da henüz bilim tarafından doğrulanamamış zihinsel projeksiyon yetenekleridir.

Örnek: Somuncu Baba’nın aynı anda Cami’nin üç farklı kapısında el öptürdüğü rivayet edilir.

Bugünün parapsikoloji teorileri, “çoklu bilinç projeksiyonu” üzerinden bunun açıklanabilirliğini tartışır.

İnançla Bilim Arasında Sıkışmış Bir Gerçek

Bilim, ölçülemeyeni yok sayar. İnanç, hissedileni hakikat kabul eder. Ama bazen o ikisi arasında bir şey vardır: Deneyim. Evliya menkıbeleri bu “deneyim” alanında yaşar. Ve bu deneyimler, bireysel tecrübe olsa da, kolektif bilinçte bir enerji olarak yer edinir.

“İnanç, görünmeyeni kabul eder. Parapsikoloji, görünmeyeni araştırır. Gerçek ise ikisinin kesiştiği yerde saklanır.”

Türk Coğrafyası: Psişik Hafızanın Haritası

Anadolu yalnızca tarihi değil, psişik enerjiyi de taşır. Mevlana’nın semasıyla, Hacı Bektaş-ı Veli’nin nefesiyle, Şems’in suskunluğuyla işaretlenmiş bir ruh coğrafyasıdır bu topraklar. Zihin gücünün inançla birleştiği her noktada bir parapsikolojik frekans alanı oluşur. Evliya türbeleri, bu anlamda sadece dua edilen yerler değil, kolektif psişik hafıza noktalarıdır.

Modern Zihinlerin Kör Noktası

Günümüz insanı, gözle görülmeyeni inkâr ederek değil, anlamaya çalışarak büyür. Ancak evliya menkıbelerini yalnızca folklor olarak görmek, bizi köksüzleştirir. Çünkü: “Bir millet, hikâyelerini unuttuğunda, sadece hafızasını değil; yönünü de kaybeder.”

Parapsikoloji ile Yeniden Okuma Zamanı

Artık menkıbeleri yalnızca dinî bağlamda değil, parapsikolojik perspektifle de okumalıyız. Belki o zaman şu sorulara daha cesurca cevap verebiliriz:

Zihin gerçekten maddeyi etkileyebilir mi?

İnsan dua ile enerji alanı oluşturabilir mi?

Psişik koruma diye bir şey var mı?

Cevap ararken, hem Yunus Emre’nin yüreğini hem Jung’un teorilerini anlamaya çalışmalıyız.

“Keramet, görmeyene göz, duymayana kulak olmaktır.”

Evliya menkıbeleri, sadece geçmişin fısıltısı değil, geleceğin zihinsel pusulasıdır. Gün gelir, bilimin çözemediği bir sırrı, bir dervişin duasında buluruz. Ve unutma sevgili okuyucu:

“İnsan zihninin sınırları, inandığı kadar geniştir ve sizce ülkemizin parapsikoloji enstitütüleri kurmasının zamanı gelmedi mi?”

Gürkan KARAÇAM

#parapsikoloji #türkiye

“Bir fikri daha başında adından vurursanız, ruhu dirilemez ve bu zihin savaşlarının altın kuralıdır.”

Kimi kelimeler vardır ki anlamı değil, çağrıştırdığı duygu savaş çıkarır. “Osmanlı” da böylesi bir kelimedir. Coğrafyamızda kimilerinin ruhunu okşar, kimilerininse zihninde öyle olmasa da hâlâ ‘sömürgeci’ çanlarını çaldırır. İşte bu yüzden, büyük idealleri doğru ambalajla sunmak, sadece stratejik değil, psikolojik bir zorunluluktur.

“Osmanlı Milletler Topluluğu” Dersek Ne Olur?

“Gerçeği değil, algıyı yöneten kazanır ve bu Soğuk Savaşın görünmeyen yasasıdır”

“Osmanlı Milletler Topluluğu” kulağa görkemli gelir. Lakin dış dünyada yankılanacak olan şu olacaktır:

“Yeni Osmanlıcılık geliyor, Türkiye hegemonya peşinde!”

Bu algı en başta; Arap dünyasında, Balkanlar’da ve Afrika’daki bazı ülkelerde tarihî hassasiyetleri kaşıyacak; Fransa, İngiltere, Yunanistan gibi “eski” düşmanlarımızda ise ‘uyuyan psikolojik dosyaları’ yeniden açacaktır. Unutma sevgili okuyucu: İsim bazen toprak işgalinden daha güçlü bir işgaldir. Algılar kazanır, realiteler kaybeder.

Psikolojik Harbin İnce Taktikleri

“Kurşun bazen bedeni değil, hafızayı deler.”

Bugünün savaşları tankla, tüfekle değil; algı, kelime ve sembollerle yapılıyor. Eğer bir ülke, kardeşlik projesini tartışmalı bir kavram üzerinden inşa ederse, henüz masaya oturmadan suçlu sandalyesine oturtulur. İşte bu nedenle “Osmanlı” ismi; içeride duygusal, dışarıda politik mayınlar döşer.

Neden “Tarihi Ortaklıklar Teşkilatı (TOT)” Olmalı?

“Adı zarif olanın daveti reddedilmez ve bu diplomasi ustalarının kadim sözüdür.”

“Tarihi Ortaklıklar Teşkilatı” ifadesi; Ne korkutur, Ne üstünlük ima eder, Ne de hegemonya iştahı çağrıştırır. Aksine; eşitlik, kardeşlik ve gönüllülük vurgusu yapar. İsim ne kadar zarifse, projenin ruhu o kadar kapsayıcı olur. TOT, “Osmanlı bakiyesi” olan coğrafyada geçmişe methiye değil, geleceğe vizyon sunar. Kendini emperyal değil, empatik bir aktör olarak konumlandırır.

Zamanın Ruhu: Empati, Eşitlik, Dayanışma

“Zorla kurulan ittifak düşman, gönülle kurulan ittifak gelecek doğurur.”

TOT, Türkiye’nin yumuşak gücünü sertleştirmeden genişletme projesidir. Bu teşkilatın mesajı açıktır:

“Geçmişte birlikte vardık, gelecekte de birlikte olalım ve ne yöneteniz, ne yönetilen; sadece omuz omuzayız.”

Batı’nın Panik Butonuna Basmamak Gerekir

Batı’daki istihbarat analizlerinde “Yeni Osmanlı” kelimesi, “yayılmacı Türkiye” uyarısını tetikler. İngiltere, Fransa, İsrail ve ABD medyası bu tür bir oluşumu anında şu manşetlerle servis eder:

“Ankara, halifelik hayalinde!”

“Türkiye’nin Osmanlı rüyası bölgeyi tehdit ediyor!”

“Balkanlar’da yeni bir Ankara ekseni kuruluyor!”

Oysa ki “Tarihi Ortaklıklar Teşkilatı” ismi, bu dezenformasyonun önünü daha baştan keser. Yani, Batı’nın panik butonuna dokunmaz, Arap dünyasının travmalarına tuz basmaz.

Gönül Coğrafyası İçin Gönüle Dokunan İsimler Şarttır

“Sınırlar haritada, gönüller tarih sayfalarında çizilir.”

Balkanlar, Ortadoğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya… Bu topraklar, bir zamanlar aynı çınarın dallarıydı. Ama şimdi yeni bir birlik için eski sancak değil, yeni bir gölgelik lazımdır. TOT, bu gölgeliği sunar:

Hegemonya değil, hatıra dostluğu…

Emir değil, eşitlik…

Tarih değil, ortak gelecek…

İmparatorlukların En Güzel Mirası, Adaletle Kurulmuş Dostluklardır

“Tarihten korkanlar gelecek inşa edemeyeceği gibi tarihi yanlış anlatanlar da birlik kuramaz.”

Türkiye artık gücünü doğru ifade etmeli. Kardeşlik için atılan her adımda, kelimeler titizlikle seçilmeli. Ve bilinmeli ki, birliğin ruhunu yücelten isim değil; ismin taşıdığı zihniyettir. TOT bu zihniyetin adıdır. Geçmişin acılarını değil, geleceğin umudunu temsil eder.

Gürkan KARAÇAM

#süpergüç #türkiye